Sayfalar

1 Temmuz 2010 Perşembe

Seviyorum...

Göremesem de, duyamasam da, dokunamasam da seviyorum. Çünkü yüzünü, gözlerini, ellerini, gamzelerini hatırlamam için onu görmem gerekmiyor. Aylarca görüşemesek de onunla ilgili unuttuğum hiçbir şey olmuyor. Bence bu benim onu ne kadar sevdiğimin bir göstergesi. Ellerini tutamasam da, gözlerine bakamasam da, ona sarılamasam da hiçbir zaman bu denli sevdiğimi unutamam.

Her ne kadar istemesem ve bu durum dayanılamayacak bir noktaya gelse de, aramızdaki mesafe gittikçe artıyor ve bu böyle devam ettikçe yüreğim ona daha çok yaklaşıyor. Bu böyle sürdükçe özlemim artmaya devam edecek ve bu da sevgimi daha da büyütecek. Böylece onu her görüşümde ilk günkü gibi heyecanlanmaya devam edeceğim. Heyecanlandıkça ona ve sevgime daha çok değer verecek ve bu sevginin doğruluğundan emin olacağım.

Kimseyi bu denli sevmedim ve bu denli sevmeyi istemedim. Onu seviyorum. Çünkü o masum, o efendi, o temiz, tertemiz, sevimli, sevecen, o sevilmeyi hak eden, o yakışıklı, o karizmatik, o bazen çocuk gibi bazen koca adam. O uzaktayken bana sürekli kızan, yanımdayken bana kıyamadığını hissettiğim. O başarılı ve daha da başarılı olacak yürekli adam. O sevdiğim, o kıyamadığım,o kıskandığım ve çok kıskandığım, sarılarak uyumak istediğim tek insan.

Seviyorum ve sonunu düşünmüyorum. Çünkü aradaki mesafe kapanacak mı ve diğer engelleri aşabilecek miyiz bilmiyorum. Bir gün hiçbir şeyi düşünmeden yan yana yürüyebilecek miyiz hayata doğru bilemesem de, bunu çok istiyorum. Sevdiğim insanın her an yanında olabilmeyi ve onun yanımda olduğunu görebilmeyi hayal ediyorum; ama biliyorum ki bunun gerçekleşmesi için her iki tarafın da fazlasıyla istekli olması lazım. Sonunu düşünerek bu yola girmenin ve burada yürümenin çok zor olduğu da bir gerçek. Bu yüzden gelecekle ilgili pek fazla düşünmüyorum. Yalnızca güzel hayaller kuruyor ve gerçekleşmesini bekliyorum. Çünkü göremesem de, duyamasam da, dokunamasam da, sarılamasam da, öpüp koklayamasam da, ben O'nu çok ama çok seviyorum.

- yeşiL -

Hiç yorum yok: