Sayfalar

23 Eylül 2010 Perşembe

Unutmayacağım





Ölene kadar hatta öldükten sonra bile beni seversin sandım, yanıldım.
Ellerimi asla bırakmayacağını umdum, artık tükendi umutlarım.
Bir gün ararsın bir gün dönersin diye ümit ettim, ne aradın ne de yüzünü gösterdin.
Nefesimdin, nefessiz kaldım...
Böylece soluksuz da yaşanılabildiğini öğrendim.
Bir ihtimal uğruna yıllarca bekleyebilirmiş insan, bekledim, gelmedin...
Görmeden de sevebilirmiş insan, görmeden de sevdim, duymadan da.
Haber bile alınamazmış, işte o kadar uzakta kaldım.
Ruhu olunabilirmiş bir başkasının, aslında o kadar yakınındaydım...
Değer verdim, ötelendim.
Sevdim, terkedildim.
Yine de sevmeye devam ettim.
Sevdikçe hayal ettim, hayal ettikçe bağlandım.
Sonra bir gün gerçekle karşılaştım, saklandım.
Sevmiyorum dedin, anlamadım.
Nedense ben seni unutamadım.
Unutmak istemedim
ve unutmayacağım...


- yeşiL -

Hiç yorum yok: