Sayfalar

1 Aralık 2010 Çarşamba

Yenilgi














Yenilgi, yenilgim, yalnızlığım ve kimsesizliğim,
Binlerce yenilgiden de bana değerli olan sen!
Dünyadaki tüm parlak başarılardan sensin yüreğime en yakın olan!

Yenilgi, yenilgim, başkaldırım ve de benim kendimle tanışmam!

Sayendedir ki, hala ben
ayağı yere basan ve solmuş defneler peşinde koşmayan
bir genç olduğumun bilincindeyim;
Ve sende, yalnızlığımı buldum
Ve de herkesten uzak, ve de gururlu olmayı...

Yenilgi, yenilgim, benim parlak kılıcım ve de kalkanım!
Gözlerinde okudum
Tahtı arayanın kendi kendisinin kuluna dönüştüğünü;
Ve, bir kimsenin derinliklerindeki esasını anlayabilmemiz için onun gücünü söndürmemizin gerektiğini;
Ve ancak böylesine olgunlaştıktan sonradır ki, bir meyvenin tadına varabildiğini...

Yenilgi, yenilgim, benim sözünü sakınmaz yol arkadaşım
Şarkımı, bağrışmalarımı, sessizliklerimi hep duyacaksın!

Ve senden başka hiç kimse bana söz etmeyecek
kanat çırpınmalarımdan
ve denizlerin kabarmalarından
ve de geceleri yanan dağlardan
Ve sen, tek başına
ruhumun sarp ve kayalık yollarından tırmanacaksın

Yenilgi, yenilgim, benim ölmez cesaretim
Sen ve ben fırtınada birlikte güleceğiz;
Ve biz ikimiz,
derin mezarlar kazacağız içimizde ölmekte olanlara;
Ve tutunacağız, tüm gücümüzle, güneşin karşısında;
Ve de tehlikeli olacağız...

- Halil Cibran -
"Deli" adlı kitabından alıntıdır.

Hiç yorum yok: