Sayfalar

5 Nisan 2011 Salı

5 Nisan - siyaH'ın Doğum ve Kurtuluş Günü


Grup84 - Karagözlüm

Yıllar önce bugün küçük bir bebek geldi dünyaya. Küçük elleri, küçük ayakları ve belki de sarı sarı saçları vardı. Yıllar geçti bebek büyüdü. Yıllar geçti ve O, kocaman bir adam oldu. Elleri büyüdü, ayakları büyüdü, boyu uzadı ve o sarı sarı saçları kumral oldu. Yıllar geçti ve boyu posu yerine oturdu. Yıllar yılı değişmeyen bir tek gözleriydi. O simsiyah küçücük gözleri. O kadar koyuydu ki gözbebekleri ayırt edilemiyordu. O gözler adeta insanın içine işliyor ve kendini unutturmuyordu.


Unutulmaz olan yalnızca gözleri değildi elbette. O'na dair hiçbir şey unutulamazdı. Asıl unutulmaz olansa ona verilen değerdi. Evet belki O, bu değeri haketmedi. Bizi insan yapan zaten karşılık beklemeden yaptıklarımız değil miydi? Unutulmaz olan her saniye O'nu düşünmek, O'nu hayatının merkezine oturtmaktı. Uzakta olsan da yanındaymış gibi davranmak ve bunu O'na da hissettirmeye çalıştırmaktı.


Unutulmaz olan hiçbir zaman unutmayı düşünmek bile istemeyeceğin birini bulduğunu sanmaktı. O'nu bir parçan gibi hissetmek, gittiğinde yalnızca elini ayağını değil, bütün benliğini kaybetmekti.


Unutulmaz olan O'nu ilk tanıdığında hissettiklerin, kalbinin hiç çarpmadığı kadar hızlı çarpması, her dakika anlamsızca sırıtışlarındı. Unutulmaz olan O'ndan kaçman gerektiğini düşünürken O'nun seni bir mıknatıs gibi kendine çekmesiydi. Unutulmaz olan, sana senin vazgeçilmez olduğunu hissettirişiydi... Tabii ki senden vazgeçti. Çünkü ne sen vazgeçilmezdin; ne de O, senin O'nun için hissettiklerini senin için hissetmekteydi.


Unutulmaz olan senin bekleyişlerindi. Unutulmaz olan O'na her daim sahip çıkışındı. Unutulmaz olan seni unutmayacağını söylemesi ve seni tabii ki unutmuş olmasıydı... 


Yıllar önce bir bebek geldi dünyaya. O büyüdü, O değişti ve "gerçekten değişti". Değişmeyen tek gerçek senin en mutlu olduğun günde yani siyaH'ın doğum gününde yeşiL'i terkedip gitmesiydi.


Kutlu olsun doğum günün ve benden kurtuluş günün siyaH...


- yeşiL -

2 yorum:

Adsız dedi ki...

seni üzmüş ve üzmeye devam ediyor belki ki

yeşiL dedi ki...

evet çok üzdü ama hala daha üzülmek benim suçum, onun değil. karşındakine ne kadar çok inanırsan ve güvenirsen sonrasında üzüntün o kadar çok ve uzun süreli oluyor.