Sayfalar

27 Mayıs 2011 Cuma

Öylesine Bir Yazı

Gün gelir yanarsın. Bir barut olarak beklediğin günlerde, bir ateş düşer yüreğine. İşte o ateşle eriyip bitene kadar yanarsın. Yüreğine dokunduktan sonra alevlenen o ateş, bir gün söner mi bilinmez. Sönse de bir gün doğar mı küllerinden yine bilinmez. Bilinen tek şey, ateş sana dokunduktan sonra, sen mutlaka yanarsın… 


Erirsin… 
Yok olursun… 
Yeniden doğar mısın bilinmez; ama yok olmanın acısını mutlaka tadarsın.

Ateşi alevlendiren senin içinde kopan fırtınalardır elbette. Yani ateşin devamlı yanmasındaki marifet onda değil sendedir. Sendeki marifetse, canını acıtsa da ateşe olan sevgindedir.


Ateşe yakmak görevi verilmişken sana da yanmak ve yanarak ateşi yüceltmek görevi verilmiştir. Yani ateş sen olmadan ateş olamaz, sen de ateş olmadan sen olamazsın. Her şeye rağmen aranızda olması gereken muhabbet bundan ibarettir. Geri kalan hiçbir şey ateşin yakmasından ve senin yanmandan önemli değildir.


- yeşiL -

Hiç yorum yok: