Sayfalar

28 Ağustos 2011 Pazar

Nefesim Nefretim

Minareden düşenin parçası bulunur, bulunur da; gönülden düşenin parçası bulunmaz. (Mevlana)






Seni sevmek istemiştim her şeye rağmen. Tabi ki bir aşık gibi sevmiyordum artık seni. Sevemezdim de; ama yine de iyi hatırlamak isterdim. Her şeye rağmen sevmek, her şeye rağmen gurur duymak. Her şeye rağmen güzel şeyler hatırlamak isterdim.


Ve sen her zaman olduğu gibi yine yaptın yapacağını. Sen yine nefret ettirdin kendinden. Sen yine kırdın bu kalbi. Sen yine kırdın sanki daha önce hiç kırmamış gibi, paramparça etmemiş gibi. Sen beni görmezden geldin ya, daha önce de yaptığın gibi; bu sefer görmezden gelirken sonunda görünmez oldun.


Elini uzatsan da tutmam artık seni... Gözüme baksan da görmem... Seslensen de duymam... Çağırsan da gelmem yanına... Yanında olsam da hissetmem aynı şeyleri... Sen sana olan hislerimin öldürdün hepsini... 


Öldürdün ama yerine kin bıraktın, yerine nefret bıraktın. İçimde boşluk yok sana karşı. Sen onları bu güzel şeylerle doldurdun. Sayende bu sefer ne yapacağımı biliyorum. Artık senden nefret ediyorum...

Hiç yorum yok: